ز مهر تو رگ خونم حنا کرد	کجاست آن باغبان که من را فنا کرد
نه قلبی و نه هوشی آزموده داشتم	من از اول دلی آسوده داشتم
از آن پس من دل و هوشم چرا؟ داشت	چو باغبان هسته مهر تو را کاشت
برای رشد هسته بُرد توانم	تمام ذره ذره جسم و جانم
همان هسته جوانه زد ز قلبم	چو بگذشت قطره قطره آب ز حلقم
چو گویی تیشه زد بر گردن من	جوانه ریشه زد اندر دل من
دگر در زندگی تنها نبودم	از آن پس من دگر با خود نبودم
برای مهر تو من می فشاندم	هر آنچه بر وجودم می چشاندم
که گرد پای یار نیست بر عین؟	چرا می گفت هوش من در این بین
ندارم پاسخی جز صبر و صبر	هنوزم با گذشت این همه وقت
شعر از: جودی

هر شب که تو، میخوابی
من بالا سر بیدارم
تو خواب خوش میبینی
من ترانه میخوانم
دست به موهات میکشم
یا انگشت اشاره
نوک بینیت میذارم
واست لالایی میگم
پیش خدایی میگم
خانمی من به خواب رو
از دنیا جدا رو
خوابهای خوش ببینی
جز گل تو خواب نبینی
تو رو که خواب میبره
آروم برت میدارم
رو بال یک فرشته
تا بالاها می تازم
تو راه ستاره ها رو
واسه ی تو میچینم
یواشکی اونا رو
توی خوابت میذارم
فرشته ی مهربون
برو برو برو تا بالا
حالا یواش جون ما
خانمی عزیزم
داره میخوره سرما
پتو واسش بیارین
پتو رو تا گردنش
واسش بالا بیارین
بعدم یه بوس آروم
از رو گونش بچینین
فرشته مهربون
گردونه رو بگردون
بریم تا عرش بالا
میخوام بدم به خدا
یه قول بی انتها
که خانمی همیشه
پیش من آروم میشه
از خدا جونم میخوام
یه من یه قولی بده
که خانمی منم
هیچ وقتی تنها نشه
هیچ چیزی از تو دنیا
واسه ی اون عزیزم
گریه و تلخی نشه
قوقول قوقول بیدار شین
خورشید دوباره سر زد
شبی دوباره پر زد
امروز یه روز تازه ست
از بدیها جدا هست
پاشید و ورزش کنید
برید و گردش کنید.
خدا به من رسونده
امروز دو تا فرشته
از آسمون می فرسته
از این به بعد قراره
این دو فرشته ما
بشن یه دل با خدا
خدای مهربون هم
میشه پناه تو دنیا
خدایا شکرت.

یه آرزو کرده دلم
دوباره گل کرده دلم
میخوام یه شب از اون شبها
دست تو، تو دست بگیرم
سوی خدای مهربون
تا عرش بالا بگیرم
ازش بخوام که تا ابد
دلهامونو یکی کنه
بعد دوتایی با همدیگه
برای اون سجده کنیم
برای این نعمت خوب
اون رو سپاسگزار بشیم

میخوام یه روز از اون روزها
دست تو، تو دست بگیرم
با هم بریم پیش رضا
برات تبرک بگیرم
با همدیگه سلام بدیم
به کفتراش گندم بدیم
از اون بخوایم که همیشه
ما رو ز یادش نبره

میخوام یه روز از اون روزها
با هم بریم به کربلا
با همدیگه و یک صدا
حسین حسین حسین بگیم
برای هر یار حسین
یه بار حسین حسین بگیم

میخوام یه روز از اون روزها
با هم بریم خونه خدا
تو بهترین جای زمین طواف کنیم دور بزنیم
به شیطونه سنگ بزنیم
براش یه قربونی کنیم
به بهترین ینده او
رسول او سر بزنیم
بریم بقیع به اهل او سر بزنیم
برای مظلومیت دختر او
خاک رو بر سر بریزیم

مبخوام یه روز از اون روزها
دوتایی دست تو دست هم
پارک بریم شادی کنیم
اگه یه وقت سه تا بودیم
سه تایی تاب بازی کنیم
بستنی قیفی بخوریم
تشنه بشیم گشنه بشیم
بریم با هم به رستوران
یه پیتزا رو یاورشو استاد کنیم
خسته ی خسته با شادی
بریم خونه با خوشبختی به خواب بریم
تا فردا صبح که یه روز دیگه است
اگر خدا بخواد...

خیلی خیلی خوشحال خیلی خیلی مستم ...
ای پرستوی من
اگر آرزویم پر پرواز با توست
اگر فکر و جانم همه با جان توست
چون تو جایی هستی که نباشند مرغان
چون تو جایی کوچی که نکوچند مرغان
اگر آن بال تو بر من زیباست
مال آن نیست که من بال ندارم
مال آن است که همراه ندارم
در میان همه دلهای دو رنگ
دلی میخواهم پر رنگ و یک رنگ
که رود سوی قشنگی های قشنگ
کاشکی شاعری می بودم
تا برای دل زیبای تو غزلی می گفتم
من نخواهم که دلم را به هر بی دلی بسپارم
من دلی میخواهم که رود سوی بلندای قشنگ
و دل تو همان هست که من می جویم
اگر لازم باشد تا زمستانی بعد و زمستانی بعدتر و بعدتر
در میان سرمای دلهای سرد می مانم
تا که شاید روزی مقصد دلهامان بر تو باور گردد
تا که شاید روزی بر تو رسوا گردد راز دل دریایم
تا که شاید روزی آن دل گرم تو بپذیرد پر پرواز با من
دل من با توست ای پرستوی من ...
 

السلام علیک یا ابا صالح المهدی ادرکنی

دل یعنی آسمانی آفتابی
دل یعنی شبی روشن و مهتابی
دل یعنی اقیانوسی آرام
دل یعنی موج طوفان دریا
دل یعنی علفزاری سبز سبز
دل یعنی کوهستانی پر از برف
دل یعنی زمین تشنه بر آب
دل یعنی رودی خروشان از آب
دل یعنی دشتستانی بی علف
دل یعنی نخلستانی از رطب
دل یعنی بیابان پر از خار
دل یعنی بوستان پر از گل
دل یعنی بلندای دماوند
دل یعنی فضایی از شهاب سنگ
دل یعنی گناه بی گناهی
دل یعنی جدا از بی وفایی
دل یعنی خطوط دفتر من
دل یعنی کلام رهبر من
دل یعنی عشق منهای هوشم
دل یعنی تمام حال و کوشم
دل زهرا علی، شیر خدا بود
حسن بود و حسین کربلا بود
دل پیغمبرم زهرای اطهر
خدا بود عاشق اهل ابا بود
-----------------------------------

از: جودی

باز می آید بهار زندگی	باز می آید صدای زندگی
باز می آید نسیم عِطری از	شکوفه های باغ زندگی
باز می آید باغبان مهربان	می کشد دستی به گلهای زندگی
باز می آید خاطره ها به یاد	می برد من را به اصل زندگی
باز می آید خبر از عمر من	می رسد آخر به فصل زندگی
باز می آید جودی یی در سحر	آن زمان می شود آغاز زندگی

باد سرد و سوز خشک دم می زند	رود خون از سوز آن یخ می زند
گر نگاه آسمان کردی ز شب	سرخی ابر زمستان در چشمت برق می زند
گر درختی زنده مانده ست بر زمین	آن یکی هم لرزه بر جان می زند
گه ز لطف و نعمت باران دوست	آسمان و کوه و دشت نم می زند
اندک اندک می دمد بوی بهار	باد گرم بر هر نفس جان می زند
جان گرفت هر سبزه و دشت و دمن	رنگ سبز بر هر کجا نقش می زند
شکل گرفتند باغها، بوستانها	باغبان بر هر گلی سر می زند
هر پرنده بر درختی شاخه ای	با دگر نوعان خود پر می زند
هر کسی بر هر کسی کو می رسد	بر دلش نقش محبت می زند
جودی هم با آن دل شیدای خود	بر رضای مرتضی سر می زند
بارلها کن جوان دل شکسته دستگیر
دست عشـــق عاشقـــانت را بگیــــر